إِنَّکَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوی

طهارت نفس بر مبنای فطرت

بسم الله الرحمن الرحیم

طهارت نفس بز مبنای فطرت

«فَبَعَثَ فِیهِمْ رُسُلَهُ وَ وَاتَرَ إِلَیْهِمْ أَنْبِیَاءَهُ لِیَسْتَأْدُوهُمْ مِیثَاقَ فِطْرَتِهِ وَ یُذَکِّرُوهُمْ مَنْسِیَّ نِعْمَتِهِ وَ یَحْتَجُّوا عَلَیْهِمْ بِالتَّبْلِیغِ وَ یُثِیرُوا لَهُمْ دَفَائِنَ الْعُقُولِ»(۱)

«خداوند رسولان خود را به سوى انسان ها فرستاد و انبیاى خود را یکى پس از دیگرى، مأموریت داد، تا وفاى به پیمان فطرت را از آنها مطالبه کنند، و نعمت هاى فراموش شده الهى را به آنها یادآور شوند، از طریق تبلیغ بر آنان اتمام حجت نمایند، و گنجینه هاى اندیشه ها را براى آنها فاش سازند»(۲)

آیت اللّه مکارم شیرازى:

نخستین مطلبى که در این فراز آمده است مطالبه پیمان فطرت است؛ خداوند معارف توحیدى را در سرشت انسان قرار داده و هر انسانى اگر با این فطرت دست نخورده پرورش یابد و آموزش هاى نادرست، او را منحرف نسازد، در سایه فطرت الهى به نیکى ها و حق و عدالت پایبند خواهد بود.

طبق روایات فوق، نه تنها «معرفة اللّه»، بلکه مجموع اسلام به صورت فشرده، در درون سرشت انسانى(فطرت) نهاده شده، از توحید گرفته تا رهبرى پیشوایان الهى و جانشینان راستین پیامبر(صلى الله علیه وآله) و حتى فروع احکام. 

علّامه جعفرى :

کلمه اخلاص همان کلمه اى است که در روایتى بسیار مشهور از امام على بن موسى الرضا علیه السلام نقل شده است. ایشان مى نویسد: حقیقت این است که حتى کیفیت این مرحله ـ یعنى مرحله نهایى یقین ـ براى کسانى که از کلمه اخلاص واقعا برخوردار نیستند، قابل درک نیست. در حقیقت، آغاز فعالیت فطرت اصیل انسانى (که خداوند به انسان ها عنایت فرموده است)، از کلمه اخلاص شروع و به ثمر رسیدن آن فطرت نیز، با دریافت والا و یقین اعلا به همان کلمه تحقق مى یابد و این معناى کلام امیرالمؤمنین علیه السلام است که کلمه اخلاص، فطرت است.

---------------------------

پاورقی

۱-نهج البلاغه، خطبه اول